ماده 861 - موجب ارث 2 امر است: نسب و سبب.
ماده 863- وارثین طبقه بعد وقتی ارث می برند که از وارثین قبل کسی نباشد.
ماده 882-بعد از لعان زن و شوهر از یکدیگر ارث نمی برند . و همچنین فرزند یکه به سبب انکار اولعان واقع ظده از پدر از او ارث نمی برد لیکن فرزند مذکور از مادر و خویشان مادری خود و همچنین مادر و خویشان مادری از او ارث می برند.
ماده 883- هرگاه پدر بعد از لعان رجوع کند پسر تز او ارث می برد لیکن از ارحام پدر و همچنین پدر و ارحام پدری پسر ارث نمی برد.
ماده 884- ولدالزنا از پدر ومادر و اقوام آنان ارث نمی برد لیکن اگر حرمت رابطه ای که طفل ثمره آن است نسبت به یکی از ابوین ثابت و نسبت به دیگری به واسطه اکراه یا شبهه زنا نباشد طفل فقط از این طرف و اقوام او ارث می برد و بالعکس.
ماده 885- اولاد و اقوام کسانیکه به موجب ماده 880(1) از ارث ممنوع می شوند محروم از ارث نمی باشند بنابراین اولاد کسیکه پدر خود را کشته باشد از جد مقتول خود ارث می برد اگر وارث نزدیکتری باعث حرمان آنان نشود.
ماده 886- حجب حالت وارثی است که به واسطه بودن وارث دیگر از بردن ارث کلا" یا جزعا" محروم میشود.
ماده 887-حجب بر 2 قسم است:
قسم اول آن است که وارث از اصل ارث محروم می گرد مثل برادر یا خواهر متوفی ازارث محروم می شود یا برادری که با بودن ابوینی از ارث محروم می گردند
ماده 889-در بین وراث طبقه اولی اگر برای میت اولادی نباشد اولاد اولاد او هر قدر که پایین بروند قائم مقام پدر یا مادر خود بوده و با هر یک از ابوین متوفی که زنده باشد ارث می برند ولی در بین اولاد قریب به میت ابعد را از ارث محروم می نماید.
ماده 890-در بین وراث طبقه دوم اگر برای متوفی برادر یا خواهر نباشد اولاد اخوه هر قدر که پایین بروند قائم مقام پدر یا مادر خود بوده با هریک از اجداد متوفی که زنده باشد ارث می برند لیکن در بین اجداد یا اولاد اخوه اقرب به متوفی ابعد را از ارث محروم می کنند. مفاد این ماده در مورد وراث طبقه سوم نیر مجری می باشد.
ماده 891-وراث ذیل حاجب از ارث ندارند.
پدر- مادر- پسر-دختر- زوج و زوجه.
ماده 892- حجب از بعض فرض در موارد ذیل است :
الف- وقتیکه برای میت اولاد یا اولاد اولاد باشد در اینصورت ابوین میت از بردن بیش از یک ثلث محروم می شوند مگر در ورد ماده 908 و 909 که ممکن است هر یک از ابوین به عنوان قرابت یا رد بیش از یک سدس بپرد و همچنین زوجه از بردن بیش از یک ثمن محروم میشود.
ب- وقتیکه برای میت چند برادر یا خواهر باشد در این صورت مادر میت از بردن بیش از یک سدس محروم می شود مشروط بر اینکه:
اولا" -لااقل 2 برادر یا یک برادربا 2 خواهر یا 4 خواهر باشند.
ثانیا"- از ارث ممنوع نباشد مگر به سبب قتل.
رابعا"- ابوینی یا ابی تنها باشند.
ماده 893-وراث بعضی به فرض بعضی به قرابت و بعضی گاه به فرض ارث می برند.
ماده 894-صاحبان فرض اشخاصی هستند مه سهم آنان از ترکه معین است و صاحبان قرابت کسانی هستند که سهم آنها معین نیست.
ماده 895-سهام معینه که فرض نامیده می شود عبارت است : از نصف – ربع- ثمن- ثلث و سدس ترکه.(2)
ماده 896- اشخاصی که به فرض ارث می برند عبارتند از :
مادر و زوج و زوجه.
ماده 897-اشخاصیکه گاه به فرض و گاهی به قرابت ارث می برند عبارتند از پدر- دختر و دخترها- خواهر و خواهرهای ابی یا ابوینی و کلاله امی.
ماده 898-وراث دیگر به غیر از مذکورین در 2 ماده فوق فقط به قرابت ارث می برند.
ماده 899-فرض 3 وارث نصف ترکه است:
1-شوهر در صورت نبوئن اولاد برای متوفا اگر چه از شوهر دیگر باشد.
2-دختر اگر فرزندمنحصر باشد.
3-خواهر ابوینی یا ابی تنها در صورتیکه منحصر به فرد باشد
ماده 900-فرض 2 وارث ربع ترکه است.
1-شوهر در صورت فوت زن با داشتن اولاد.
2- زوجه یا زوجه ها است در صورت فوت شوهر بدون اولاد.
ماده 901- ثمن فریضه زوجه یا زوجه هاست در صورت فوت شوهر با داشتن اولاد.
ماده 902- فرض 2 وارث 2 ثلث ترکه است.
1 - 2 دختر و بیشتر در صورت نبودن اولاد ذکور.
2- 2 خواهر و بیشتر ابوینی یا ابی تنها با نبودن برادر.
ماده 903-فرض 2 وارث ثلث ترکه است:
1-مادر متوفی در صورتیکه میت اولاد و اخوه نداشته باشد.
2-کلاله امی در صورتیکه بیش از یکی باشد.
ماده 904- فرض 3 وارث سدس ترکه است:پدر و مادر و کلاله اگر تنها باشد.
ماده 905- از ترکه میت هر صاحب فرض حصه خود را میبرد. و بقیه به صاحبان قرابت می رسد و اگر صاحب قرابتی در آن طبقه مساوی با صاحب فرض در درجه نباشد باقی به صاخب فرض رد می شود مگر در مورد زوج و زوجه که به آنها رد نمی شود لیکن اگر متوفی وارثی به غیر از زوج نباشد زائد از فریضه به او رد می شود.
ماده 906- اگر برای متوفی اولاد یا اولاد از هر درجه که باشند موجود نباشند هر یک از ابوین در صورت انفراد تمام ارث را می برد و اگر پدر ومادر میت هر 2 زنده باشند مادر یک ثلث و پدر 2 ثلث می برد لیکن اگر مادر حاجب داشته باشد سدس از ترکه متعلق به مادر و بقیه مال پدر است.
ماده 907- اگر متوفی ابوین نداشته باشد و یک یا چند نفر اولاد داشته باشد ترکه به طریق ذیل تقسیم می شود :
اگر فرزند منحصر به یکی باشد خواه پسر خواه دختر تمام ترکه به او می رسد.
اگر اولاد متعدد داشته باشد ولی تمام پسر یا تمام دختر باشد بین آنها بالسویه تقسیم می شود.
اگر اولاد متعدد باشند و بعضی از آنها پسر و بعضی دختر – پسر 2 برابر دختر ارث می برد.
ماده 908-هرگاه پدر یا مادر متوفی یا هر 2 ابوین او موجود باشند با چند دختر فرض تمام دخترها ترکه خواهد بود که بالسویه بین آنها تقسیم می شود و فرض هر یک از پدر و مادر یک سدس و مابقی اگر باشد بین تمام ورثه به نسبت فرض آنها تقسیم می شود مگر اینکه مادر حاجب داشته باشد در این صورت مادر از باقی چیز ها نمی برد.
ماده 909- هر گاه پدر یا مادر متوفی یا هر 2 ابوین او موجود باشند با چند فرض تمام دختر ها 2 ثلث ترکه خواهد بود که بالسویه بین انها تقسیم میشود و فرض هر یک از پدر و مادر یک سدس و ما بقی اگر باشد بین تمام ورثه به نسبت فرض آنها تقسیم می شود مگر اینکه مادر حاجب داشته باشد در این صورت مادر از باقی چیزی نمی برد.
ماده 910- هر گاه میت اولاد داشته باشد گر چه یکنفر، اولاد اولاد او ارث نمی برد.
ماده 911-هر گاه میت اولاد بلا واسطه نداشته باشد اولاد ائلاد او قائم مقام اولاد بوده و بدین طریق جزو وارث طبقه اول محسوب و با هر یک از ابوین که زنده باشد ارث می برد.
تقسیم ارث بین اولاد اولاد بر حسب نسب به عمل می آید یعنی هر نسل حصه کسی را می برد که به توسط او به میت می رسد بنابراین اولاد پسر 2 برابر اولاد دختر می برند. در تقسیم بین افراد یک نسل پسر 2 برابر دختر می برد.
ماده 912- اولاد اولاد تا هر درجه که پایین بروند به طریق مذکور در ماده فوق ارث می برند با رعایت اینکه اقرب به میت ابعد را محروم می کند.
ماده 913- در تمام صور مذکوره در این مبحث هر یک از زوجین که زنده باشد فرض خو را می برد و این فرض عبارت است از نصف ترکه برای زوج و رتع آن برای زوجه ترکه برای زوج و ثمن آن برای زوجه در صورتیکه میت اولاد یا اولاد اولاد داشته باشد و ما بقی ترکه بر طبق مقررات مواد قبل ما بین سایر وراث تقسیم می شود.
ماده 914- اگر بواسطه بودن چند ین نفر صاحبان فرض ، ترکه میت کفایت نصیب تمام آنها را نکند نقص بر بنت و بنتین وارد می شود و اگر پس از موضوع کردن نصیب صاحبان فرض زیادتی باشد و وراثی نباشد که زیاده را به عنوان قرابت ببرد این زیاده بین صاحبان فرض بر طبق مقررات مواد فوق تقسیم میشود لیکن زوج و زوجه مطلقا" و مادر اگر حاجب داشته باشد از زیادی چیزی نمی برد.
ماده 916- هر گاه برای میت و ارث طبقه اولی نباشد ترکه او به وارث طبقه ثانیه می رسد.
ماده 917- هریک از وراث طبقه دوم اگر تنها باشد تمام ارث را می برد و اگر متعدد باشند ترکه بین آنها بر طبق مواد ذیل تقسیم می شود.
ماده 918- اگر میت اخوه ابوینی داشته باشد اخوه ابی ارث نمی برد در صورت نبودن اخوه ابی خصه ارث آنها را میبرند.
اخوه ابوینی و اخوه ابی هیچکدام اخوه امی را از ازث محروم نمی کنند.
ماده 919- اگر وراث میت چند برادر ابوینی یا چند برادر ابی یا چند خواهر ابوینی و چند خواهر ابی باشند ترکه بین آنها بالسویه تقسیم میشود.
ماده 920- اگر وراث میت چند برادر و خواهر ابوینی یا چند برادر و خواهر ابی باشند ترکه بین آنها بالسویه تقسیم می شود.
ماده 921- اگر وراث چند برادر امی یا چند خواهر امی یا چند برادر و خواهر امی باشند ارکه بین انها بالسویه تقسیم میشود.
ماده 922- هر گاه اخوه ابوینی و اخوه امی با هم باشند تقسیم به طریق ذیل میشود:
اگر برادر یا خواهر امی یکی باشد سدس ترکه را می برد و بقیه مال اخوه ابوینی یا ابی است که به طریق مذکور در فوق تقسیم می نمایند.
اگر کلاله امی متعدد باشد ثلث ترکه به آنها تعلق گرفته و بین خود بالسویه تقسیم می کنند و بقیه مال اخوه ابوینی یا ابی است که مطابق مقررات مذکور در فوق تقسیم می نمایند.
ماده 923-هر گاه ورثه اجداد یا جدات باشند ترکه به طریق ذیل تقسیم می شود:
اگر جد یا جده تنها باشد اعم از ابی یا امی تمام ترکه به او تعلق میگیرد.
اگر اجداد و جدات متعدد باشند ذکور 2 برابر اناس می برد و اگر همه امی بشند بین آنها بالسویه تقسیم می گردد.
اگر جد یا جده ابی و جد یا جده امی با هم باشند ثلث ترکه به جد یا جده می رسد و در صورت تعدد اجداد امی آن ثلث بین آنها بالسویه تقسیم می شود و 2 ثلث دیگر به جد یا جده امی می رسد و در صورت تعدد حصه ذکور از آن 2 ثلث 2 برابر خصه اناث خواهد بود.
ماده 924- هر گاه میت اجداد و کلاله با هم داشته باشد 2 ثلث ترکه به وارثی می رسد که از طرف پدر قرابت دارند و در تقسیم آن حصه ذکور 2 برابر اناث خواهد بود و 1 ثلث آن به وراثی می رسد که از طرف مادر قرابت دارند و بین خود بالسویه تقسیم می نمایند لیکن اگر خویش مادری فقط یک برادر یا یک خواهر امی باشد فقط سدس ترکه به او تعلق می گیرد.
ماده 925- در تمام صور مذکور در موارد فوق اگر برای میت نه برادرباشد و نه خواهر اولاد اخوه قائم مقام آنها شده و با اجداد ارث می برند در این صورت تقسیم ارث نسبا به اولاد اخوه بر حسب نسل به عمل می آید یعنی هر نسل حصه کسی را می برد که به واسطه او به میت میرسد بنا براین اولاد اخوه ابوینی یا ابی حصه اخوه یا ابی تنها و اولاد کلاله امی حصه کلاله امی را می برند.
در تقسیم بین افراد یک نسل اگر ائلاد اخوه ابوینی یا ابی تنها باشد ذکور 2 برابر اناث می برد و اگر از کلاله امی باشند بالسویه تقسیم می کنند.
ماده 926- در صورت اجتماع کلاله ابوینی و ابی و امی کلاله ابی ارث نمی برد.
ماده 927- در تمام مواد مذکور در این مبحث هر یک از زوجین که باشد فرض خود را از اصل ترکه می برد و این فرض عبارت است از نصف اصل ترکه برای زوج و ربع آن برای زوجهمتفرقین به مادر هم اعم از اجداد یا کلاله فرض خود را از اصل ترکه می برند.
هر گاه به واسطه ورود زوج یا زوه نقصی موجود گردد نقص بر کلاله ابوینی یا ابی وارد می شود.
ماده 928- هر گاه برای میت وراث طبقه دوم نباشد ترکه او به وراث طبقه سوم می رسد.
ماده 929-هر یک از وراث طبقه سوم اگر تنها باشد تمام ارث را می برد و اگر متعدد با شند ترکه بین آنها بر طبق مواد ذیل تقسیم می شود.
ماده 930- اگر میت اعمال یا اخوال ابوینی داشته باشد اعمام یا اخوال ابی ارث نمی برند در صورت نبودن اعمام یا اخوال ابوینی اعمام یا اخوال ابی حصه آنها را می برند.
ماده 931- هر گاه وراث متوفی چند نفر عمو یا عمه باشند ارکه بین آنها بالسویه تقسیم می شود در صورتیکه همه آنها ابوینی یا همه ابی یا همه امی باشند.
هر گاه عمو و عمه با هم باشند در صورتیکه همه امی باشند ترکه بالسویه تقسیم می شود و در صورتیکه همه ابو.ینی یا ابی باشند حصه ذکور 2 برابر اناث خواهد بود.
ماده 932-در صورتیکه اعمام امی و اعمام ابوینی یا ابی با هم باشند عم یا عمه امی اگر تنها باشد سدس ترکه به او تعلق می گیرد و اگر متعدد باشند. ثلث ترکه و این ثلث را ما بین هود بالسویه تقسیم می کنند و ما بقی ترکه به اعمام ابوینی یا ابی می رسد که در تقسیم ذکور2 برابر اناث میبرند.
ماده 933- هرگاه وراث متوفی چند نفر دائی یا چند نفر خاله یا چند نفر دائی و چند نفر خاله با هم باشند ترکه بین آنها بالسویه تقسیم می شود خواه همه ابوینی هواه همه ابی و خواه همه امی باشند.
ماده 934- اگر وراث میت دائی و خاله ابی یا ابوینی یا دائی و خاله امی باشند طرف امی اگر یکی باشد سدس ترکه را می برد و اگر متعدد باشند ثلث آن را میبرند و بین خود بالسویه تقسیم می کنند و ما بقی مال دائی و خاله های ابوینی یا ابی ست که آنها هم بین خود بالسویه تقسیم می نمایند.
ماده 935- اگر برای میت یک یا چند نفر اعمام یا یکی یا چند نفر اخوال باشند ترکه به احوال 2 ثلث آن به اعمام تعلق می گیرد.
تقسیم ثلث بین اخوال بالسویه به عمل می آید لیکن اگر بین اخوال یک نفر به او می رسد و اگر چند نفر امی می باشند آن حصه به آنها داده می شود و در صورت اخیر تقسیم بین آنها بالسویه به عمل می آید.
در تقسیم بین اعمام حصه ذکور 2 برابر اناث خواهد بود لیکن اگر بین اعمام یک نفر امی باشد سدس آن حصه به آنها می رسد و در صورت اخیر آن ثلث را بالسویه تقسیم می کنند.
در تقسیم 5 سدس و یا 2 ثلث که از حصه اعمام باقی می ماند بین اعمام ابوینی یا ابی حصه ذکور 2 برابر اناث خواهد بود.
ماده 936- با وجود اعمام یا اخوال اولاد آنها ارث نمی برند مگر در صورت انحصار وراث به یک پسر عموی ابوینی خال یا خاله باشد یا اعمام متعدد باشند ولو ابی تنها پسر عمو ارث نمی برد.
ماده 937- هر گاه برای میت نه اعمام باشد و نه اخوال اولاد آنها به جای آنها ارث می برند و نصیب هر نسل نصیب کسی خواهد بود که بواسطه او میت متصل میشود.
ماده 938- در تمام مزبوره در این مبحث هر یک از زوجین که باشد فرض خود را از اصل ترکه می برد و این فرض عبارت است از نصف اصل ترکه برای زوج و ربع آن برای زوجه.متقرب به مادر هم نصیب خود را از اصل ترکه ی برد باقی ترکه به پدر است و اگر نقصی هم باشدبر متقربین به پدر وارد می شود.
ماده 939- در تمام موارد مذکوره در این مبحث و دو مبخث قبل اگر وارث خنثی بوده و از جمله وراثی باشد که ذکور آنها 2 برابر ارث می برند سهم الارث او به طریق ذیل می شود:
اگر علائم رجولیت غالب باشد سهم الارث یک پسر از طبقه خود و اگر علائم اناثیت غلبه داشسته باشد سهم الارث یک دختر از طبقه خود را می برد و اگر هیچ یک از علائم غالب نباشد نصف مجموع سهم الارث یک دختر و یک پسر از طبقه خود را خواهد برد.
ماده 940- زوجین که زوجیت آنها دائمی بوده و ممنوع از ارث نباشند از یکدیگر ارث می برند.
ماده 941- سهم الارث زوج و زوجه از ترکه یکدیگر به طوری است که در مواد 913 ،927، و 928 ذکر شده است.
ماده 942- در صورت تعدد زوجات ربع یا ثمن ترکه که تعلق به زوجه دارد بین همه آنان بالسویه تقسیم می شود.
ماده 943- اگر شوهر زن خود را به طلاق رجعی مطلقه کند هر یک از آنها که قبل از انقضاء عده بمیرد دیگری از او ارث می برد لیکن اگر فوت یکی از آنها قبل از انقضاء عده بوده و یا به طلاق باطن باشد از یکدگر ارث نمی برند.
ماده 944- اگر شوهر در حال مرض زن خود را طلاق دهد و در ظرف یکسال از تاریخ طلاق به همان مرض بمیرد زوجه او ارث می برد اگر چه طلاق بائن باشد مشروط بر اینکه زن شوهر نکرده باشد.
ماده 945- اگر مردی در حال مرض زنی را عقد کند و در همن مرض قبل از دخول بمیرد زن از او ارث نمی برد لیکن اگر بعد از دخول یا بعد از صحت یافتن از آن مرض بمیرد زن از او ارث می برد.
ماده 946- زوج از تمام اموال زوجه ارث می برد لیکن زوجه از اموال ذیل:
از اموال منقوله از هر قبیل که باشد.
1-2- از ابنیه و شجار.
ماده 947- زوجه ازقیمت ابنیه و اشجار ارث می برد و نه ازعین آنها و طریقه تقویم آن است که ابنیه و اشجار با فرض استحقاق بقاء در زمین بدون اجرت تقویم می گردد.
ماده 948- هر گاه در مورد ماده قبل ورثه از اداء قیمت ابنیه و اشجار امتناع کند زن می توان خق خود را از عین آنها استیفا نماید.
ماده 949- در صورت نبودن هیچ وارث دیگر به غیر از زوج یا زوجه شوهر تمام ترکه زن متوفات خود را می برد لیکن زن فقط نصیب خود را و بقیه ترکه شوهر در حکم مال اشخاص بلاوارث و تابع ماده 866(3) خواهد بود.
ماده 963- اگر زوجین تبعه یک دولت نباشند روابط شخصی و مالی بین آنها تابع قوانین دولت متبوع شوهر خواهد بود.
ماده 964-روابط بین ابوین و اولاد تابع قانون دولت متبوع پدر است مگر اینکه نسبت طفل فقط به مادر مسلم باشد که در این صورت روابط بین طفل و مادر او تابع قانون دولت متبوع مادر خواهد بود.
ماده 976- اشخاص ذیل تبعه ایران محسوب می شوند:
1-کلیه ساکنین ایران باستثنای اشخاصی که تلعیت خارجی آنها مسلم باشد. تبعیت
2-خارجی کسانی مسلم است که مدارک تابعیت آنها مورد اعتراض دولت ایران نباشد.
3-کسانیکه در آنها ایرانی است اعم از اینکه در ایران یا در خارج متولد شده باشد.
4-کسانیکه در ایران متولد شده و پدر و مادر آنان غیر معلوم باشند.
5-کسانیکه در ایران از پدری که تبعه خارجه است بوجود آمده و بلافاصله پس از رسیدن به سن 18 سال تمام لااقل یکسال دیگر در ایران اقامت کرده باشند و الا قبول شدن آنها به تابعیت ایران بر طبق مقرراتی خواهد بود که مطابق قانون برای تحصیل تابعیت ایران مقرر است.
6-کسانیکه در ایران از پدر و مادر خارجی که یکی از آنها در ایران متولد شده به وجود آمده اند .
7-هر زن تبعه خارجی که شوهر ایرانی اختیار کند.
8-هر تبعه خارجب که تابعیت ایران را تحصیل کرده باشد.
تبصره- اطفال متولد از نماییندگان سیاسی و قنسولی خارجه مشمول فقره 4و5 نخواهند بود.
ماده 984- زن و اولاد صغیر کسانی که بر طبق این قانون تحصیل تابعیت ایران می نمایند تبعه دولت ایران شناخته می شوند ولی زن در ظرف یک سال از تاریخ رسیدن به سن 18 سال تمام می توانند اظهاریه کتبی به وزارت امور حارجه داده و تابعیت مملکت سابق شوهر و یا پدر را قبول کند لیکن به اظهاریه اولاد اعم از ذکور و اناث باید تصریق مذکور در ماده 977 ضمیمه شود.
ماده 985- تحصیل تابعیت ایرانی پدر به هیج وجه درباره اولاد او که در تاریخ تقاضانامه به سن 18 سال تمام رسیده اند موثر نمی بشد.
ماده 986- زن غیر ایرانی که در نتیجه ازدواج ایرانی می شود می تواند بعد از طلاق یا فوت شوهر ایرانی به تابعیت اول خود رجوع نماید مشروط بر اینکه وزارت امور خارجه را کتبا" مطلع کند ولی هر زن شوهر مرده ، که از شوهر سابق خود ائلاد دارد نمی تواند مادام که اولد او به سن 18 سال تمام نرسیده است از این حق استفاده کند و در هر حال زنی که مطابق این ماده تبعه خازجه می شود خق داشتن اموال غیر منقوله را نخواهد داشت مگر در حدودی که این حق به اتباع خارجه داده شده باشد و هرگاه دارای اموال غیر منقول بیش از آنچه که برای اتباع خارجه داشتن آن جایز است بوده یا بعد ا" به ارث اموال غیر منقولی بیش از آن حد به او برسد باید در ظرف یکسال از تاریخ خروج ایران یا دارا شدن ملک در مورد ارث مقدار را به نحوی از انحناء به اتباع ایران منتقل کند والا اموال مزبور با نظارت مدعی العموم محل به فروش رسیده و پس از وضع مخارج فروش ، قیمت به آنها داده خواهد شد.
ماده 987-زن ایرانی که با تبعه خارجه مزاوجت می نماید به تابعیت ایرانی خود باقی خواهد ماند مگر اینکه مطابق قانون مملکت زوج ، تابعیت شوهر به واسطه وقوع عقد ازدواج به زوجه تحمیل شود ولی در هر صورت بعد از وفات شوهر و یا تفریق به صرف تقدیم درخواست به وزارت امور خارجه به انظمام ورقه تصدیق فوت شوهر و یاسند تفریق تابعیت اصلیه زن با جمیع حقوق و امتیازات راجعه به آن مجددا" به او تعلق خواهد گرفت .
تبصره 1- هر گاه قانون تابعیت مملکت زوج زن را بین حفظ تابعیت اصلی و تابعیت زوج مخیر بگذارد در این مورد زن ایرانی که بخواهد تابعیت مملکت زوج را دارا باشد و علل موجهی هم برای تقاضای خود در دست داشته باشد ، به شرط تقدیم تقاضانامه کتبی به وزارت امور خارجه ممکن است با تقاضای او موافقت گردد.
تبصره 2- زن های ایرانی که بر اثر ازدواج تابعیت خارجی را تحصیل می کنند حق داشتن اموال غیر منقول را درصورتی که موجب سلطه اقتصادی خارجی گردد ، ندارند ، تشخیص این امر با کمیسیونی متشکل از نمایندگان وزراتخانه های امور خارجه و کشور و اطلاعات است.
مقررات ماده 988 و تبصره آن در قسمت خروج ایرانیانی که تابعیت خود را ترک نموده اند شامل زنان مزبور نخواهد بود.
ماده 988- اتباع ایران نمی توانند تبعیت خود را ترک کنند مگر به شرایط ذیل:
1-به سن 25 سال تمام رسیده باشد.
2-هیئت وزراء خروج از تابعیت آنان را اجازه دهد.
3-قبلا" تعهد نمایند که در ظرف یکسال از تاریخ حقوق خود را بر اموال غیر منقول که در ایران دارا میباشند و لو قوانین ایران اجازه تملک آنرا به اتباع خارجه بدهد به نحوی از انحاء به اتباع ایرانی منتقل کنند زوجه و اطفال کسی که بر طبق این ماده تابعیت نمایند اعم از اینکه مزبور صغیر یا کبیر باشند از تبعیت ایرانی خارج نمی گردند مگر اینکه اجازه هیئت وزراء شامل آنها هم باشد
4-خدمت تخت السلاح خود را انجام داده باشند.
1- قتل از موانع ارث است . بنابراین کسی که مورث خود را عدا" بکشد از ارث او ممنوع می شود اعم از اینکه قتل بالمباشره باشد یا بالتسبیب و منفردا" باشد یا به شرکت دیگری
2-الف- دارایی زمان فوت متوفی که به سبب موت وی از مالیت او خارج می شود قبل از اخراج واجبات مالی و دیون و ثلث اصلاح ما ترک و متروکات در همین معنی به کار می رود.
ب- مرادفات ارث است و آن عبارت است از دارایی متوفی که دیون و واجبات مالی و ثلث از آن خارج شده باشد. این مال است که مالیات بر ارث به آن تعلق می گیرد
3- ماده 866 در صورت نبودن وراث امر ترکه متوفی راجع به حاکم است
TrackBack URI for this entry
عضويت در خبرنامه نظرات.
فرناز
said:
 |
... کاش زبان قوانین فوق به صورتی بود که می توانست به ما کمک کند. تنها کسانی که در رشته حقوق تحصیل کرده باشند قادرند این مطالب را درک کنند که آنها نیز نیازی به این سایت ندارند. |
